Πέμπτη, Οκτωβρίου 05, 2006

Το Νεοελληνικό Όνειρο

Στις γειτονιές της Αθήνας παρατηρείται ένας πρωτοφανής οργασμός ανέγερσης πολυκατοικιών. Η κατάσταση γίνεται ολοένα και καλύτερη λοιπόν στην Αθήνα μας, τη πόλη που ποτέ δεν κοιμάται, και πως να κοιμάται άλλωστε...
Στη γειτονιά μας για παράδειγμα έχουν αρχίσει να φυτρώνουν πολυκατοικίες σαν τα μανιτάρια. Η Νέα Σμύρνη βλέπετε, στο Κέντρο, έχει υπερβολικό φόρτο, από τα 3-4 αυτοκίνητα που έχουμε όλοι πια (απλά ο χαμηλόμισθος έχει ΚΙΑ και ο υψηλό-και πάνω hatchback-και πάνω), τα έργα που "θα ομορφήνουν τη πόλη" και τις φανταστικές κυκλοφοριακές ρυθμίσεις οι οποίες σχεδιάστηκαν με τέτοιο υπεύθυνο τρόπο που για να κατέβεις πια τη Θράκης πρέπει να κάνεις τον Σταυρό σου (και να έχεις και μια διαθήκη πρόσφατη).
Έτσι λοιπόν μας έμεινε η Άνω Νέα Σμύρνη που κάποτε ήταν tres banal και λέγανε όλοι "έλα μωρέ στον Ασύρματο θα πάμε τώρα;". Αυτό το πράγμα που συνέβη από τότε που (λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων) αναγκάστηκα να "ανηφορίσω" είναι εντυπωσιακό. Σε δυο τετράγωνα θα δεις να κτίζονται και 9(!) πολυκατοικίες, φυσικά όλες πανέμορφες όπου τα πίσω μπαλκόνια έχουν φανταστική θέα- το μπαλκόνι στον έβδομο, τα δε μπροστινά βλέπουν κάτι... το μπροστινό απέναντι μπαλκόνι του εβδόμου... Κατά τα άλλα καλά!
Δεν χρειάζεται να φωνάζεις στη γυναίκα σου να σου φέρει πετσέτα γιατί κάποιος από τα 140 διαμερίσματα που είναι στον κοίνο ακάλυπτο θα σε ακούσει να σου πετάξει μία να κάνεις τη δουλειά σου (για να σε δει δεν το συζητάω... έχουμε συνηθίσει όλοι πια και σε 10 χρόνια είμαι σίγουρος ότι θα κάνουμε γυμνισμό στη πλατεία Σκατζουράκη). Εκεί βλέπετε, όταν κάνουμε sex έχουμε αρχίσει και καταλαβαίνουμε ποια κυρία φωνάζει και μόλις τη συναντήσουμε το πρωΐ θα τη χαιρετίσουμε ευγενικά και θα δώσουμε συγχαρητήρια στον άντρα της γιατί αφού φώναζε αρκετά σηναίνει ότι είναι καλός ο μπαγάσας!
Όλοι λοιπόν θα ζούμε ευτυχισμένοι με την ψευδαίσθηση ότι είμαστε ακόμη στα χωριά μας αφού σαν παράδειγμα θα έχουμε τον φανταστικό κύριο που μένει στα πάνω πατώματα.
Αυτός ο κύριος λοιπόν είμαι σίγουρος ότι μόλις βρήκε σπίτι στη Νέα Σμύρνη (δεν λέει Άνω-είμαι σίγουρος γιατί τον υποβαθμίζει) ήταν ο πιο χαρούμενος του κόσμου. Ήρθε βλέπετε στην Αθήνα πριν κάποια χρόνια με στόχο να ζήσει το δικό του όνειρο... Το Νεοελληνικό Όνειρο!
'Οτι δηλαδή θα δουλέψει σκληρά για να πληρώνει τα δάνεια, και θα βρει μια γυναίκα (από χωριό φυσικά) για να πηγαίνει κάθε Αύγουστο διακοπές με τα στρώματα και τα ποδήλατα στη σχάρα, και να γυρίζει με ντομάτες, πατάτες και διάφορα ζαρζαβατικά συν τις καρέκλες που είχε κατεβάσει από το Πάσχα!
Και πήρε ένα σπίτι σε μια ήσυχη γειτονιά για να μεγαλώσουν τα παιδάκια του, στην Αθήνα φυσικά αλλά χωρίς τα άσχημα που έχει μια λουτρόπολη. Έτσι τη πάτησε ο φίλος μας. Αλλά την ιδέα τη δική του την είχαν και άλλοι τριακόσιοι. Και άλλοι τόσοι κατασκευαστές που βρήκαν ευκαιρία να βγάλουν κανένα φράγκο από το όνειρο του φίλου μας.
Ο φίλος λοιπόν, αρνείται πεισματικά να δεχτεί πως τη πάτησε, και μέμφεται όλους όσους ήρθαν μετά από αυτόν και του χάλασαν την ησυχία. Βγάζει τα παπούτσια έξω από από τη πόρτα του -ναι είναι αλήθεια, αν ανέβεις στον όροφο του, τα παπούτσια του είναι πάντα έξω από τη πόρτα (δεν πρόλαβα να τα μυρίσω δυστυχώς). Καλεί το ασανσέρ πάντα στον όροφο του γιατί που να περιμένει τώρα να έρθει εκεί πάνω, και ανεβοκατεβαίνει τακτικότατα για να τσεκάρει αν όλα είναι καλά στη πολυκατοικία. Δεν σε χαιρετάει γιατί κάτι θα του έχεις κάνει (άκου εκεί να ακούς μουσική δυνατά -όταν ήρθε είμασταν εμείς και 'μεις). Μαζί με τα υπόλοιπα νεόκοπα ζευγαράκια (τα οποία κι αυτά τη πάτησαν) κατεβάζει τα παιδιά του να παίζουν στον κήπο. Μία λωρίδα γκαζόν 2 επί 10 στον ακάλυπτο χώρο της πολυκατοικίας που τα παιδάκια παίζουν συγκρουόμενα ανάμεσα στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα των ενοίκων και το λάστιχο που ποτίζει. Περιττό να αναφέρω πως κάθε βράδυ ο υπέροχος αυτός κήπος ποτίζεται για να είναι πάντα φρέσκος και μυρωδάτος, με αποτέλεσμα να κονομάει ο κηπουρός που σε έπιασε κότσο φίλε και σου χρεώνει τα 20 τετραγωνικά για τον Εθνικό Κήπο και η ΕΥΔΑΠ που χάρις σε εσένα φίλε χρεώνει το νερό για χρυσό αφού τα αποθέματα στην Υλίκη λιγοστεύουν!
Και φυσικά κάθε τόσο κάνουμε και γενικές συνελεύσεις για να συζητάμε τα προβλήματα του χωριού και να προσπαθούμε να βελτιώσουμε τη ποιότητα ζωής που τόσο μακριά είναι από αυτή που είχαμε φανταστεί!
Βεβαίως και όλα τα της πόλης δεν τον ενδιαφέρουν, δεν έχει συλλογή δίσκων, δεν ασχολείται με κουλτουριάρικα "δήθεν" όπως η τέχνη, δεν πηγαίνει σε εκθέσεις, και δεν έχει καμία διάθεση να μάθει internet και νέες τεχνολογίες γιατί αρνείται πεισματικά να δεχτεί ότι ήρθε να μείνει σε πόλη και να ξεβλαχιαστεί λίγο.
Φίλε ασ'τα! Το σπίτι μετά από 2 χρόνια έχει αρχίσει να φουσκώνει γιατί ο κατασκευαστής είπε να βγάλει κάτι παραπάνω και δεν ένωσε καλά τα υδραυλικά, οι ντουλάπες είναι έτοιμες να ξεκολλήσουν, και το ασανσέρ έχει ήδη χαλάσει δύο φορές. Κάτι μου λέει πως σε λίγο θα αρχίσουν να ξεκολλάνε και τα ταβάνια... Πάμε στοίχημα;

Δεν υπάρχουν σχόλια: