Δευτέρα, Νοεμβρίου 13, 2006

Το Νεοελληνικό Όνειρο (Μέρος 3ον)

Στην ίδια πολυκατοικία εκτός από το φίλο μας, ζει και ένας άλλος αγωνιστής για τη ποιότητα ζωής στην γκρίζα πόλη. Αυτός το μεγάλωσε το παιδί του και δεν έχει το άγχος του άλλου, μην του πηδήξει τη γυναίκα ο γιάπης γείτονας (και ας είναι μπουρούχα). Μάλιστα, το κοριτσάκι του είναι ένα πανέμορφο teenager, με ωραίο κορμάκι και φυσιολογική (όσο μπορώ να κρίνω) συμπεριφορά. Η γυναίκα του περίεργου φίλου είναι και αυτή ωραιοτάτη κυρία, "πολύ καθώς πρέπει", χαρούμενη και πρόσχαρη με τους υπόλοιπους ενοίκους. Και ο περίεργος όμως είναι ευγενικός. Μόνο με τον άλλον (αυτόν ντε που αφήνει τα παπούτσια απ' έξω!).
Είναι μέρος του ονείρου και αυτός... είχε το μισό οικόπεδο που πήρε αντιπαροχή ο γάτος ο εργολάβος, για να φτιάξει αυτό το έκτρωμα και να δώσει στον τύπο ένα διαμέρισμα να μένει, ένα να νοικιάζει και ένα διαμέρισμα για να μένει (στο πίσω ισόγειο- στο 2 επί 10 δάσος του ακάλυπτου) η μάνα του η κακομοίρα (που κέρασε οικόπεδο στα παιδιά της και το ξεπούλησαν αμέσως το κοπρόσκυλα!).
Ο κύριος αυτός, επειδή είχε το οικόπεδο νομίζει ότι απλά... το έχει ακόμη. Δεν ξέρω τι δουλειά μπορεί να κάνει, γιατί κάθε μέρα τριγυρίζει στην πολυκατοικία, αλλά ενδιαφέρεται πολύ ο μπαγάσας! Τσεκάρει τα φυτά. Χτες μάλιστα τον βρήκα μπροστά από την είσοδο να μιλάει με τον φίλο της ιστορίας μας και να συζητάνε με φόντο το μοναδικό φυτό-δέντρο-πάρκο-δάσος που έχει έξω ακριβώς από τα σκαλιά της εισόδου. Και κάτι του έδειχνε προς το δεντράκι... μπορεί να λέγανε τι πνεύμονας για τη πολυκατοικία είναι αυτό το "πολύτιμο" κατά τα άλλα δέντρο. Μπορεί να συζητάγανε για το πως θα αναπτύξουν και άλλα τέτοια project. Πως δηλαδή θα γίνει να μπουν και άλλα δεντράκια στη βιτρίνα του σπιτιού για να διατηρηθεί η ψευδαίσθηση του χωριού. Δεν ξέρω τι κατάληξη είχε η συνάντηση αυτή αλλά είμαι σίγουρος πως ο φίλος (ο πρώτος ε;) γυρίζοντας σπίτι έβγαλε τα παπούτσια του να μην βάλει στο σπίτι τη λάσπη του δάσους που πάταγε τόση ώρα!
Ο περίεργος λοιπόν, στην πυλωτή έχει οικιοποιηθεί έναν χώρο που "ουστ! δικός μου είναι, και σε όποιον αρέσει!". Εκεί έχει όλα τα εργαλία του, κατσαβίδια, σφυριά, κοπτικά, το λάστιχο της έξω βρύσης, σοκολατάκια και... πορνοπεριοδικά (αυτά δεν μπαίνουν σπίτι γιατί αυτός είναι μαλάκας και η γυναίκα γάτα). Η έξω βρύση, είναι κοινή. Αλλά αυτό δεν έχει σημασία... ο περίεργος κρύβει το λάστιχο για να μην το χρησιμοποιούμε, και το δίνει μόνο στις καθαρίστριες και στον... εαυτό του για να πλένει το αυτοκίνητο του. Και το λογαριασμό βέβαια τον πληρώνουμε εμείς... είναι κοινόχρηστος. Χαλάλι του όμως, αν είναι να αντέξει σ'αυτή τη πόλη...
Είμαι σίγουρος ότι στήνει και καρτέρι. Όχι πως είναι κακό, χομπίστας πρέπει να είναι ο άνθρωπος, και μια μέρα που γύριζα αργά από το σπίτι έτυχε να μπαίνει και αυτός. Και στάθηκε πίσω από τη τζαμαρία για να δει τι παίζει. Μόλις κατέβηκα, πήρε το ασανσέρ και δρόμο! μην τυχόν και καταλάβουμε ότι κοίταζε... χαζούλη! Αλλά εντάξει δεν τον παρεξηγώ. Άλλωστε στην Αθήνα (και στην Ελλάδα κατ' επέκταση) είμαστε πιο πολύ περίεργοι για τον διπλανό μας παρά για τα παιδιά μας. Που να ασχολείσαι τώρα τι κάνει το κωλόπαιδο με τους φίλους έξω! Ενώ ο δίπλα... βολεύει. Αλλοίμονο στους Ευρωπαίους που δεν ασχολούνται με το τι κάνει ο διπλανός τους! Οι μαλάκες, δεν ενδιαφέρονται για τα κοινά!
Οφείλω να παραδεκτώ όμως πως αν δεν είχε η πολυκατοικία αυτόν δεν ξέρω και εγώ πως θα ζούσαμε εμείς τα ζώα... Πρόσφατα εισηγήθηκε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου (εεεμ... το αποθεματικού ήθελα να πω) και ΟΜΟΦΩΝΑ οι αγαπημένοι "άρχοντες" των διαμερισμάτων αποφάσισαν να βάλουμε καγκελάκι ανάμεσα στον ¨κήπο¨ και τα αυτοκίνητα... τώρα που θα μπει, για πιο λόγο, και σε τι θα εξυπηρετήσει δεν ξέρω. Απλά είναι ωραία να καινοτομείς! Και τα παιδάκια, θα είναι ασφαλέστερα... δεν θα σκοντάφτουν στο λάστιχο (όταν το έχει ξεχάσει ο περίεργος έξω), και δεν θα χαλάνε τα αυτοκίνητα πέφτοντας πάνω τους. Θα πέφτουν πάνω στο καγκελάκι... το κεφάλι τους φτιάχνει, αυτοκίνητο πως θα πάρουν άλλα με δάνειο Πάσχα, Χριστουγέννων, Διακοπών και Σπιτιού να τρέχει πάνω στο κεφάλι μας;
Έχω μια απορία όμως...
Αυτός τα παπούτσια του, τα βγάζει έξω από την πόρτα;


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Το Νεοελληνικό Όνειρο (1), (2)

Δεν υπάρχουν σχόλια: