Τρίτη, Ιανουαρίου 09, 2007

Monitor - Μερικές σκέψεις...

Την κυρία Mirandolina (κατά κόσμον Λαμπρινή Θωμά) δεν την ήξερα και ούτε επρόκειτο να την μάθω. Δεν την ξέρω σαν δημοσιογράφο και δεν ξέρω που αρθρογραφεί. Από τα σχόλια της για τον θάνατο κάποιου κυρίου Πιννοσέτ ("Στα τσακίδια. Σκατά στον τάφο του.") καταλαβαίνω ότι πρόκειται για μία όχι και τόσο στέρεη προσωπικότητα. Το κόμπλεξ που μου βγάζει ένας άνθρωπος όταν ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ αναφέρεται ΔΗΜΟΣΙΑ κατά αυτόν το τρόπο, μου δείχνει ότι ο πραγματικός εχθρός μίας δημοκρατίας είναι ο ίδιος ο εκφραστής της.
Η απόφαση της να ζητήσει από τον κ. Παναγιώτη Βρυώνη να σταματήσει να συλλάγει feeds από το ΔΙΚΟ ΤΗΣ blog είναι απόλυτα φυσιολογική. Όπως και απόλυτα φυσιολογική είναι η άρνηση του vrypan να μην το αφαιρέσει. Η οποία στηρίζεται σε τεχνικούς λόγους (και δεν έχω λόγο να αμφιβάλω γι' αυτό) και σε προσωπικούς (το χόμπυ του έκανε ο άνθρωπος- έχουμε και άλλες δουλειές).
Όμως η απειλή (δείγμα αν μη τι άλλο αυταρχικής και φασιστικής νοοτροπίας που κρύβεται πίσω από δηλώσεις τύπου Πιννοσέτ), όπως αυτή εκφράστηκε μέσω αλληλογραφίας της "δημοσιογράφου" με τον vrypan ("Με κάθε φιλική διάθεση σου υπενθυμίζω ότι το που θα δημοσιοποιείται και που όχι οποιαδήποτε νέα μου δημοσίευση είναι αποκλειστικά δικό μου νόμιμο δικαίωμα και δεν επαφίεται σε κανενός άλλου ιδιωτικού ιστοχώρου την ευχέρεια") δεν συνάδει με το σκεπτικό των blogs ανά τον κόσμο. Της ελευθερίας της έκφρασης, του δικαιώματος που έχει ο κάθε βλάκας σαν εμένα να γράφει ό,τι θέλει, και το δικαίωμα του άλλου να το σχολιάσει και να το κρίνει. Και πιστεύω πως τέτοιες νοοτροπίες του... Νεοέλληνα είναι αυτές που κατατάσουν τη χώρα μας στην ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ θέση διείσδυσης στο διαδίκτυο. Και δεν είναι ποσοτική ξέρετε αυτή η θέση. Είναι το κατά πόσο έχουμε οι ίδιοι (και τα παιδιά μας μέσω υμών) καταλάβει τι είναι αυτό το ρημάδι το internet και για ποιο λόγο έχει τόσο πολύ έχει μπει στη ζωή μας (των άλλων βασικά).
Δεν νομίζω η συγκεκριμένη "δημοσιογράφος" να έχει κάτι εναντίον του vrypan, αλλά προφανώς δεν κατάλαβε ότι το internet της έκανε την τιμή να την φιλοξενεί, και σε καμμία περίπτωση δεν είναι τιμή του διαδικτύου να μας εκθέτει τις, φασιστικές κατά τα άλλα, απόψεις της. Δεν άρχισε να γράφει κάποιο blog έχοντας καταλάβει τι είναι, γιατί πολύ απλά δεν θα είχε αξίωση δικαιωμάτων μέσα από αυτό. Και στην τελική, ο άξιος και ο καλός θα πάει τα κείμενα του σε έναν εκδοτικό οίκο και θα εκδόσει βιβλίο. Κάτι τέτοιο δεν έκανε και ο Πιτσιρίκος; Και το παιδί, δεν σταμάτησε ούτε το blog, ούτε ζήτησε δικαιώματα από το mindblog το οποίο του έκανε την τιμή να φιλοξενεί τα εξαιρετικά κείμενα του, δίνοντας την ευκαιρία να διαβάζονται από άλλους. Φυσικά τώρα είναι τιμή του mindblog να φιλοξενεί τον Πιτσιρίκο.

Το δίκιο είναι κάπου στη μέση αλλά επειδή η (πανέξυπνη) κίνηση του vrypan την έφερε αντιμέτωπη με τους περίπου 2000 (!) bloggers που ήταν μέλη αυτού του ιστοχώρου, νομίζω πως οφείλει μια ΤΕΡΑΣΤΙΑ συγγνώμη προς την ιδέα της ελευθερίας (ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΑΥΤΗ) που προσδίδει η συγγραφή ενός "ημερολογίου", να αλλάξει διεύθυνση (ή ας δώσει κάτι τις να αγοράσει ένα domain) και να προχωρήσει στην άγνωστη σε εμέ "δημοσιογραφική" της καριέρα, συνεχίζοντας να φτύνει πάνω από τάφους ανθρώπων οι οποίοι έχουν ήδη καταδικαστεί από κοινωνίες για τη δράση τους.
Τουλάχιστον αυτούς τους έκριναν... εσάς κυρία μου;