Παρασκευή, Φεβρουαρίου 02, 2007

Γεια σου Γιάννη με το μπάσο σου! A 1550 story...


Με τον Γιάννη ήμασταν κολλητοί στο σχολείο. Ότι κάναμε το κάναμε μαζί, όπου πηγαίναμε πηγαίναμε μαζί (μέχρι και για τσιγάρο). Stickers αποκαλούσαμε τους εαυτούς μας και έτσι κάπως ήταν. Φτιάχναμε γκρουπάκια, και παίζαμε σε μουσικές εκδηλώσεις, κάναμε προβίτσες ξέρετε τώρα...teenage stuff! Εγώ έπαιζα drums, συμπαθητικά, αν και μουσική δεν ήξερα να διαβάζω, αλλά είχα τον ρυθμό που αργότερα μου έδειξε τον δρόμο για το DJing που το κάνω με απεριόριστη αγάπη μέχρι και σήμερα.
Ο Γιάννης ξεκίνησε με τη κιθάρα. Από οικογένεια εξαιρετικής μουσικής παιδείας, από μικρός έπαιζε φανταστικό πιάνο. Μετά το γύρισε στο μπάσο. Το ταλέντο του στο συγκεκριμένο όργανο ξεχείλιζε. Δεν θα ξεχάσω με πόση χαρά μου έδειχνε το πεντάχορδο μπάσο (με το οποίο ακόμη παίζει) στο σπίτι του στον Χολαργό, και με τι καμάρι ακούμπαγε τα δάκτυλα του πάνω στις χορδές.
Μετά χαθήκαμε, εγώ πήγα Αγγλία για σπουδές, ο Γιάννης έγινε ένας εξαιρετικός δικηγόρος. Την τελευταία φορά που τον είχα δει ήταν μετά τα μέσα της δεκαετίας του 90 όταν μου έλεγε ότι έχει κάνει μία σοβαρή προσπάθεια δημιουργίας ενός συγκροτήματος με φίλο του έναν εξαιρετικό κιθαρίστα, τον Ρουσσέτο.
Ξαναβρεθήκαμε τυχαία όταν διάβαζα στις σελίδες κάποιου περιοδικού για ένα ανερχόμενο συγκρότημα τους 1550.
Σήμερα ο Γιάννης και το γκρουπ του ξεκινάει τις εμφανίσεις του στο "Οξυγόνο live" δίπλα στον Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Έναν καλλιτέχνη που μαζί με τον Γιάννη παρακολουθούσαμε τότε στις συναυλίες του. Και ο Γιάννης κατάφερε να είναι δίπλα σε αυτόν που τότε μόνο σαν όνειρο ακουγόταν να βρεθεί κοντά του.
Καλή τύχη μάγκα!

2 σχόλια:

Γεωργία είπε...

!
Ωραίο δεν είναι να βλέπεις να προχωράνε οι φίλοι σου που τους ήξερες απο παιδιά, και να κάνουν αξιόλογα πράγματα?

Οι 1550 τα σπάνε!


:)

PetrosS. είπε...

ναι είναι cool... άλλη φάση... :-)