Δευτέρα, Φεβρουαρίου 26, 2007

Το Νεοελληνικό Όνειρο (Eur8visi8n)

Ο νεαρός ονομάζεται Χρήστος Δάντης. Παρόλο που η μουσική του διαδρομή αγγίζει τα 15 χρόνια (μπορεί και τα 20;) είναι μόλις 26 ετών. Από τα 6 του ασχολείται με τη μουσική και ώριμος πλέον έχει σοβαρές ελπίδες να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον προσεχή διαγωνισμό της Eurovision.
Το κομμάτι του ταλαντούχου αυτού παιδιού είναι εξαιρετικό για τα Ελληνικά δεδομένα.
Άλλωστε μόνο οι Νεοέλληνες θα μπορούσαν να έχουν πρώτο σε προτιμήσεις ένα κομμάτι για τον διαγωνισμό του 2007 το οποίο είναι ένα εξαιρετικό FM rock δεκαετίας 80, με riff άλλης εποχής, εισαγωγή "Ladies and Gentlemen how do you do", και ανέβασμα στο τελευταίο ρεφρέν.
Η (μη) κουλτούρα των Ελλήνων όμως στη μουσική μου δίνει τη δυνατότητα να ελπίζω πως ΑΥΤΟΣ (ΝΑΙ ΕΣΥ ΝΕΑΡΕ!) θα είναι ο νικητής...
Και μακάρι εδώ που τα λέμε γιατί είσαι η τελευταία μου ελπίδα για πλήρη απαξίωση του κατάπτυστου διαγωνισμού και την κουλτούρας που έχει δημιουργηθεί γύρω από αυτόν τα τελευταία χρόνια, ιδίως μετά από την άνθηση παρασκηνιακών και κουτσομπολίστικων εκπομπών που ανέβασαν το επίπεδο της χώρας λίγο πιο πάνω από το Glorious Nation of Kazakhstan! Περιμένω επίσης όλες τις γυναίκες να το παρακολουθήσουν με πάθος γιατί είναι το όνειρο τους να κάθονται μαζί με τον άντρα τους και να βλέπουν Eurovision αφού αυτά που τραβάνε με το Champions League δεν έχουν προηγούμενο και δεν μπορούν να τον αναγκάσουν να βλέπει και Παπακαλιάτη γιατί είναι τελείως girly!
Από την άλλη λυπάμαι πραγματικά όλες αυτές τις ίδιες τραγουδίστριες που δεν τους προτείνουν να εκπροσωπήσουν τη χώρα στον διαγωνισμό. Επειδή είναι όλες ίδιες, ντύνονται το ίδιο, συμπεριφέρονται το ίδιο, κουνάνε τον κώλο τους το ίδιο και φυσικά τραγουδάνε τα ίδια κομμάτια, πιστεύω πως ένα πρωτότυπο τραγούδι του Φοίβου με bongo drum και έθνικ στοιχεία που είναι τόσο της μόδας στη δεκαετία του 90 που ζούμε, το οποίο θα τραγούδαγαν όλες μαζί (περίπου 15 νομίζω χωράνε στην σκηνή) θα έφερνε σίγουρα την 1η θέση για τη πρωτοτυπία της παρουσίας και μόνο. Βέβαια δεν πρέπει να μάθουν οι Ευρωπαίοι ότι οι κυρίες δεν είναι έτσι ίδιες επειδή τις φτιάξαμε για τον διαγωνισμό αλλά έτσι κυκλοφορούν στην καθημερινότητα τους και η μία χαιρετάει την άλλη γιατί αναγνωρίζει το εαυτό της... Και φυσικά το μπαλέτο του εμπνευσμένου Φωκά Ευαγγελινού που από το 1990 και μετά έχει καμιά τριανταριά παιδάκια με ωραία κορμιά να χτυπιούνται (κεφάλι μπροστά, εναγκαλισμός, στροφή, σήκωμα του καλλιτέχνη στον αέρα, και πίσω πάλι, και ξανά και ξανά!) σε χορογραφίες που αλλάζουν όσο αλλάζουν και τα τραγούδια του Φοίβου. Αυτό το μπαλέτο θα έπρεπε να αναλάβει τη χορογραφία μιας και τα κορίτσια που θα τραγουδάνε θα την ξέρουν γιατί η ίδια χορογραφία "παίζεται" κάθε βράδυ στα μαγαζιά τους.
Και οι Νεοέλληνες θα χαλάσουν ακόμη μία βραδιά βλέποντας τον διαγωνισμό, θα δώσουν εκατομμύρια ευρώ να ψηφίσουν, θα φάνε πίτσα και μετά... μπορεί και να γαμήσεις μεγάλε!


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Το Νεοελληνικό Όνειρο (1), (2), (3), (4), (5), (6), (7)

1 σχόλιο:

gnostos agnostos είπε...

τρομερή προσέγγιση φίλε συν-blogger για το αίσχος της Γιουροβίζιον..