Τρίτη, Απριλίου 10, 2007

Περίοδος "ποτοαπαγόρευσης" τσιγάρου;

Επιχειρώ να πιαστώ με ένα θέμα που αποτελεί βασικό σημείο αναφοράς από όλες τις κυβερνήσεις του πλανήτη. Το τσιγάρο έχει μπει σε μία περίοδο "ποτοαπαγόρευσης" στην προσπάθεια των κυβερνώντων τους πλανήτη να φανούν "politically correct".
Εντάξει το τσιγάρο κάνει κακό. Πιο πολύ όμως από τους ρύπους της Αυστραλίας και των ΗΠΑ;
Δεν νομίζω...
Εντελώς συμπτωματικά οι δύο πρωτοστάτες της παγκόσμιας αντικαπνιστικής εκστρατείας είναι ανάμεσα στις -ελάχιστες- χώρες που ΔΕΝ έχουν υπογράψει το πρωτόκολλο του Κιότο για τον περιορισμό των ρύπων.
Αυτό που με ενοχλεί είναι ότι εντελώς υποκριτικά το τσιγάρο παρουσιάζεται ως η αρχή και το τέλος των προβλημάτων του κόσμου από Αμερικάνους χασομέρηδες αντικαπνιστές, αυτούς που η βαρετή Αμερικανική κουλτούρα τους έχει κάνει να φτιάχνουν διάφορους συλλόγους για την... προστασία της μύγας, της μούχλας και του ποντικού πόλης.
Μαζί οι πολιτικοί που βλέπουν ψήφους στο όνομα του τσιγάρου. Μου θυμίζει το μαζικό φεμινιστικό κίνημα της 10ετίας του 80, όταν κομπλεξικές κυρίες "πόλης" σκότωναν την ανία τους διατυμπανίζοντας ότι οι γυναίκες (πρέπει να) είναι ίσες με τους άντρες (την εποχή που μία γυναίκα έκανε ως Πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας επανάσταση στα πολιτικά δεδομένα της Ευρώπης). Λες και δεν ήταν. Αλλά έτσι δημιουργούνε κλίμα αυτοί. Αχαΐρευτοι τεμπέληδες είναι που για να δώσουν νόημα στη ζωή τους τρέχουν όλη την ημέρα και τους φταίει το τσιγάρο. Λες και δεν θα πεθάνετε από το καυσαέριο!
Μην παρεξηγηθώ. ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ΒΛΑΠΤΕΙ... αλλά αν το κόψουμε σωθήκαμε;
Έχω κι άλλα. Άλλη φορά!

5 σχόλια:

cosmix είπε...

Σίγουρα ακούγονται ακρότητες και από τις δύο πλευρές --- ακόμη και το άρθρο σου είναι γεμάτο χαρακτηρισμούς, εν πολλοίς άτοπους και γενικούς που σίγουρα δε βοηθούν να ληφθεί το κείμενο σου σοβαρά.

Προσωπική μου άποψη είναι πως το κάπνισμα, από τη στιγμή που επηρεάζει άτομα πέραν του καπνιστή, οφείλει να έχει τη συγκατάθεση αυτών όταν τελείται σε έναν δημόσιο χώρο. Δεν είμαι ελευθεριστής (libertarian) όμως στη προκείμενη δε πρόκεται να σου πω, παρα σε ελάχιστες περιπτώσεις, πως το κάπνισμα σε βλάπτει παρ'όλο που εμμέσως επηρεάζει την κοινωνία. Θεωρώ πως έχεις το δικαίωμα να κάνεις ό,τι θέλεις στον εαυτό σου και φαντάζομαι πως έχεις τη νοημοσύνη και τις γνώσεις να κρίνεις μόνος/η σου.

Από τη στιγμή όμως που το δικό σου κάπνισμα με επηρεάζει άμεσα και μου το επιβάλλεις οφείλω να αντιδράσω. Το θέμα πλέον δε σε αφορά, αλλά αφορά κι εμένα, ιδιαίτερα δε όταν ένα μεγάλο μέρος των καπνιστών (δες π.χ. πολλούς καπνιστές στη χώρα μας) φέρονται λες και όλος ο κόσμος είναι δικός τους και αδιαφορούν παντελώς για τους μη καπνιστές και τον καπνό τους.

Προς την εξαφάνιση αυτών των φαινομένων, δηλαδή του φασισμού του καπνού, όπως τον αποκαλώ, που ζούμε καθημερινά στην Ελλάδα, πιστεύω πως στοχεύουν οι όποιες απαγορεύσεις των κυβερνήσεων διεθνώς, οι οποίες δεν αφορούν στο κάπνισμα, αλλά στο κάπνισμα σε κλειστούς δημόσιους χώρους. Εκεί δηλαδή που η συνήθεια κάποιων μπορεί και ενδέχεται να μειώσει την ελευθερία τρίτων λόγω της ηλιθιότητος/αδιαφορίας των πρώτων. Να είσαι βέβαιος πως πολλοί αντικαπνιστές θα ήταν κατα μιας ολικής απαγόρευσης του καπνίσματος, όσο κι αν διαφωνούν με αυτό.

Μια καλύτερη λύση --- προφανώς --- θα ήταν να υπήρχε η αγωγή και η παιδεία στους καπνιστές να σεβαστούν τον συνάνθρωπο τους. Τότε δε θα χρειαζόταν ούτε απαγόρευση ούτε κανόνας. Δυστυχώς στην Ελλάδα έχουμε πολύ βασικότερες ελλείψεις τόσο στην αγωγή όσο και στην παιδεία ώστε να μπορούμε πραγματιστικά να μιλούμε για κάτι τέτοιο..

PetrosS. είπε...

συμφωνώ φίλε για τον χαρακτηρισμό του κειμένου ως μη σοβαρό αφού αυτό ακριβώς ήθελα να δείξω. Οτι δεν ασχολούνται σοβαρά με το τσιγάρο αλλά μόνο χρησιμοποιουν πιστεύω κάποιους που κατά καιρούς αλλάζουν μορφές και ανάλογα με την εποχή δημιουργούν αντίστοιχες οργανώσεις υπέρ ή κατά προκειμένου να ικανοποιήσουν κάποια από τα ματαιόδοξα σχέδια τους.
Ωστόσο, ως καπνιστής, απαιτώ τον σεβασμό (όπως εγώ προσωπικά δίνω , με πρώτη από όλες την έγκυο γυναίκα μου) και από τους μη καπνιστές.
Αλλά καλώς ή κακώς το τσιγάρο ήταν είναι και θα είναι μέρος της παγκόσμιας κοινωνίας όσο αυτό (πολιτικά) να ενοχλεί. Ο σεβασμός και η παιδεία του καπνιστή και visa versa, είναι το πρόβλημα που θα αντιμετωπίσουμε σαν χώρα που μην έχουντας την απαιτούμενη (παιδεία), θα κληθούμε να συμμορφωθούμε στις υποδείξεις τρίτων που τουλάχιστον θα έπρεπε να έχουν συνυπολογίσει (σεβαστεί πες το) τη διαφορετικότητα της κουλτούρας μας.
Όσο για την ιστορία του φασισμού του καπνου... απλά είναι θέμα παιδείας (και μεγάλο που δεν θα το αναλύσω τώρα).
Αλλά σαν αντικαπνιστής δεν βολεύτηκες με τον συμβιβασμό του μισού μισού... το θέλεις κομμένο παντού... στην αμερική γίνεται, εδώ είναι δύσκολο φίλε... άδικο δεν είναι και αυτό;

cosmix είπε...

Ωστόσο, ως καπνιστής, απαιτώ τον σεβασμό (όπως εγώ προσωπικά δίνω , με πρώτη από όλες την έγκυο γυναίκα μου) και από τους μη καπνιστές.

Και τον έχεις. Όπως προανέφερα σέβομαι το δικαίωμα σου να κάνεις ό,τι θέλεις στον εαυτό σου, είτε αυτό το αποκαλείς πρέζα, είτε νικοτίνη, είτε κρύα ντούς. Παρ'όλο που --- εμμέσως --- η όποια συνήθεια σου με επηρεάζει έστω και ας δεν με αφορά: π.χ. το σύστημα υγείας επιβαρύνεται από παθήσεις λόγω του καπνίσματος, χρήσης ναρκωτικών, κλπ. Παρ'όλα αυτά όσο κι αν δε μου αρέσει, το τι επιλέγεις να κάνεις δε μου πέφτει λόγος. Αν με ρωτήσεις την άποψη μου, προφανώς θα σου απαντήσω ειλικρινά πως διαφωνώ.

Αυτό είναι ο σεβασμός μου. Εκεί τελείωνει -- όπως και οποιουδήποτε νοήμων ανθρώπου -- δηλαδή φτάνει μέχρι να αρχίσει η συνήθεια σου να επηρεάζει κι εμένα. Δε το δέχομαι όταν κάποιος καπνίζει μπροστά μου χωρίς την άδεια μου ούτε θεωρώ πως αποτελεί ασέβεια αυτή μου η πεποίθηση.

Φαντάσου έναν κόσμο που τα ναρκωτικά δεν ήταν παράνομα. Σε αυτόν τον κόσμο, δε θα δεχόσουν κάποιον χρήστη ηρωΐνης να σου βαράει και εσένα ενέσεις απλά επειδή βρίσκεσαι δίπλα του σε ένα δημόσιο χώρο ή να είσαι αναγκασμένος να καταπίνεις LSD σε ένα μπαρ ή εστιατόριο επειδή ο διπλανός σου είναι χρήστης, έτσι δεν είναι; Πως θα ένιωθες εαν έμπαινες στον κόπο να προσπαθήσεις να εξηγήσεις πως εσύ δεν θέλεις να κάνεις ναρκωτικά και η απάντηση που θα έπαιρνες ήταν ζ"αν δε σ'αρέσει μην έρχεσαι στο μπάρ/εστιατόριο. δε μπορείς να περιορίσεις τη δική μου συνήθεια". Κάπως έτσι νιώθω κι εγώ όταν δε δέχομαι να μου επιβάλλει ο εκάστοτε καπνιστής πως ο αέρας που θα αναπνέω θα είναι γεμάτος καπνό. Το βρίσκεις παράλογο;

Δε συμφωνείς πως δε θα έπρεπε καν να διαμαρτυρηθείς εαν συνέβαινε κάτι τέτοιο; Πως οι κοινωνικές δομές και νόρμες θα έπρεπε να αποτρέπουν τον εν λόγω ναρκομανή να σε εκθέτει στα ναρκωτικά που ο ίδιος έχει επιλέξει χωρίς τη δική σου συγκατάθεση;

Ίσως βρείς το παράδειγμα μου υπερβολικό. Και είναι. Για να σου μεταφέρω πόσο άδικη είναι η σημερινή κατάσταση για πολλούς από εμάς που δεν έχουμε πρόβλημα με τους καπνιστές αλλά ούτε πολιτική ατζέντα, απλά απαιτούμε τον σεβασμό μιας κοινωνίας που χαρακτηρίζεται από ασέβεια και εγωϊσμό.

Στη προκειμένη: Η επιθυμία μου για καθαρό αέρα δεν έχει να κάνει με ασέβεια μου προς τον καπνιστή. Το αντίθετο. Το κάπνισμα σε δημόσιους κλειστούς χώρους χωρίς την συγκατάβαση όλων όσων βρίσκονται σε αυτούς αποτελεί ασέβεια του καπνιστή προς τον συνάνθρωπο του. Δεν οφείλει ο μη-καπνιστής να συμβιβαστεί με τον καπνιστή ούτε ο μη-συμβιβασμός αποτελεί ασέβεια. Ο μη-καπνιστής δε θα έπρεπε καν να χρειάζεται να διαμαρτυρηθεί.

Το μπαλάκι βρίσκεται καθαρά στη μεριά των καπνιστών.

Σε συγχαίρω για τον σεβασμό που επιδεικνύεις στην σύζυγο σου και σου εύχομαι να μην εκθέσεις το νεογέννητο παιδί σου σε καπνό τσιγάρου. Είναι ίσως το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσες να κάνεις σε ένα μωρό.

Kostis είπε...

Συμφωνώ με τον Κόσμιξ.

Πολλά άσχημα υπάρχουν στον κόσμο, αλλά επειδή υπάρχουν και χειρότερα δε σημαίνει πως δε μπορούμε ν' αρχίσουμε κάπου.

PetrosS. είπε...

Ευχαριστώ για τα comments.
Και πιστεύω πως κάθε καπνιστής έχοντας καταλάβει την "μανία" του, θα πρέπει πρώτα και πάνω από όλα να σέβεται τους γύρω του (και δη την οικογένεια του- όχι μόνο όταν είναι έγκυος) και ο καθαρός μου αέρας που τόσο πολύ έχω ανάγκη θα κοίταζα πρωτίστως να προστατευτεί από εμάς (μέσω ψήφου ή οποιασδήποτε άλλης δημοκρατικής διαδικασίας πίεσης) από τα λεωφορεία που σαν περνάς δίπλα τους με μηχανή είναι σαν να καπνίζεις 2 χρόνια σε 3 δεύτερα, τα αυτοκίνητα που μας έπνιξαν κυριολεκτικά, τα φορτηγά της ντροπής, τα εργοστάσια, τα καράβια, τα αεροπλάνα. Θα επένδυα σε οικολογικά αυτοκίνητα που υπάρχουν αλλά "κοστίζουν" (και σε χρήμα και σε ψήφους), τα οποία έπρεπε σε πόλεις σαν την Αθήνα όχι μόνο να κυκλοφορούν σε μεγάλο ποσοστό αλλά και η ύπαρξη τους να λειτουργεί αποτρεπτικά στην επιθυμία αγοράς συμβατικού αυτοκινήτου.
Τέλος πάντων. Αυτό πιστεύω είναι πιο σημαντικό από το τσιγάρο χωρίς να μειώνω τις βλαβερές συνέπειές του. Δεν παύει να είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο και ένα μέσο συναναστροφής (καλώς ή κακώς) που σε μία παρέα μέχρι και εσύ φίλε cosmix θα υποστείς προκειμένου η συναναστροφή να είναι ομαλή και όχι μέσω bluetooth από διαφορετικά δωμάτια.
Τώρα το αν ο φίλος σου θα φυσάει στη "μούρη" σου το καπνό ή στο πλάι, είναι καθαρά θέμα παιδείας του και σεβασμού προς εσένα.