Τρίτη, Μαΐου 29, 2007

Αγαπημένο μου αυτοκίνητο...


...να ήσουν αεροπλάνο. Να ησυχάζαμε από τις μαλακίες που κάνουν στους δρόμους. Γιατί ρε παιδιά... έχει παραγίνει το κακό.
Κουτσοί στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα (μεγάλη η χάρη Του!). Και πως να το κάνουμε κυρίες μου και κύριοι, που αποφασίσατε να πάρετε τιμόνι στα 45 επειδή σαν έχει πιάσει μια βαριεστημάρα νααααααααα τώρα που μεγάλωσε, σπούδασε και παντρεύτηκε το κορίτσι! Και εσείς κύριος, καλύτερα να το αφήσετε το ρημάδι γιατί τώρα έχετε και τραμ που και περισσότερη ώρα κάνει να σας πάει και ωραία διαδρομή είναι. Γιατί δηλαδή να σου αφήνει η κόρη σου να προσέχεις το παιδί το πρωί και εσύ να το βγάζει βόλτα με το αμάξι; Για να μάθει να μην φοβάται από μικρό...
Πως να το κάνουμε δηλαδή τώρα; θέλει ταλέντο να οδηγήσεις. Γιατί μόλις βρίζω κάτι "κυρίες" που είναι (παπαπαπαπα!) δημόσιος κίνδυνος μου λένε ότι είμαι άντρας και φαλλοκράτης και τέτοια. Και όποτε βρίζω "κυρίους" αυτοί γκαζώνουν γιατί...είναι Άντρες!
Δηλαδή είναι λογικό να έχει τη δυνατότητα το 90% του πληθυσμού να κάνει κάτι που εξ' ορισμού είναι επικίνδυνο; και γιατί παίρνουν όλοι πια δίπλωμα. Όλοι καλοί είναι;
Θέλει ταλέντο γιατί αν δεν ήθελε ταλέντο η κυρία Μαρία από τον Κολωνό θα έτρεχε μαζί με τον Τζίγγερ, και ο Μπάμπης από τα ΒουΠου θα είχε δική του ομάδα και θα έτρεχε με τον Σουμάχερ. Θέλει ταλέντο που δεν γίνεται να το έχουμε όλοι πια.
Για αυτό σου λέω... ΑΧ! να ήσουν αεροπλάνο, να μην μπορούν να σε οδηγήσουν όλοι!

1 σχόλιο:

Kines είπε...

Hi! Thanks for signing up for International Weblogger's Day. Please be sure to add our buttons or to spread the word so that your fellow bloggers can also be a part of it!