Τετάρτη, Ιουλίου 04, 2007

Ένας Βουνίσιος...

Η άδεια πατρότητας τελείωσε, η γυναίκα μου έφερε στον κόσμο ό,τι πιο πολύτιμο είχα έως τώρα στη ζωή μου, ξανασκέφτηκα πάλι τη ζωή μου και κάποιοι μαλάκες κατάφεραν να κάνουν τη Πάρνηθα στάχτη!
Είναι κρίμα ξέρετε που όλοι σκέφτονται το Βουνό όταν καίγεται. Αλλά να μου πεις έτσι δεν είναι πάντα;
Και πιο πολύ αυτοί που στενοχωριούνται με την Πάρνηθα είναι αυτοί που έχτισαν πάνω στα ρέματα και τώρα φοβούνται μήπως πνιγούν το χειμώνα. Το χειμώνα όταν θα φωνάζουν γιατί η τάδε κυβέρνηση δεν έκανε αντιπλημμυρικά έργα για να τους προστατεύσει. Έργα σαν και αυτά που είχε φροντίσει να κάνει η φύση και που αυτοί (στ' αρχίδια τους βέβαια) ή έστω κάποιοι πρόγονοι τους φρόντισαν να καταστρέψουν.
Και φωνάζουν και όλοι αυτοί που κάθε Κυριακή γέμιζαν το βουνό με φωνές, χαρά και τραγούδια. Και άφηναν τα σκουπίδια τους, τις σακούλες και τα κουτάκια εκεί ακριβώς που καταναλώθηκαν μην τυχόν και χάσουν το σημείο την επόμενη φορά για να ξανά αφήσουν άλλα σκουπίδια. Αλλά τότε η Πάρνηθα είχε πράσινο. Ήταν όμορφη και μπροστά στο μεγάλο και πανέμορφο δάσος λίγα σκουπίδια δεν φαίνονται. άλλωστε τώρα που δεν έχουμε Πάρνηθα πια, θα πάμε να αφήσουμε τα σκουπίδια μας στις παραλίες. Και έχουμε πολλές. Άντε παιδιά, φορτώστε ομπρέλες, παγούρια, γκαζάκια, κεφτεδάκια και ποτά και πάμε σε μία ερημική παραλία να τη βρωμίσουμε!
Από κοντά φωνάζουν και οι πολιτικοί (της άλλης μεριάς) δεν έγιναν προσλήψεις πυροσβεστών ή δοσοφυλάκων (αυτών που φωνάζουν οι ίδιοι να μην γίνουν γιατί θα είναι "γαλάζιοι") έτσι ώστε το δημόσιο κράτος να γίνει ακόμη πιο μεγάλο με τεμπέληδες που θα δηλώνουν "δημόσιοι υπάλληλοι" και μόνο θα διεκδικούν. Και κυρίες μου ρωτήστε τα αγόρια και τους άντρες σας: "Μπαίνουν ή δεν μπαίνουν οι Τούρκοι ό,τι ώρα θέλουν μέσα;" γιατί εμείς έτσι λέγαμε στο Στρατό. Μια θάλασσα αξιωματικών και φαντάρων (που αν πάνε να ρίξουν σφαίρα θα τρυπήσουν το μυαλό τους) που βολεμένοι στα 1300-1500 ευρώ τους πλάς μπόνους περιμένουν πότε θα σχολάσουν, πότε θα ψήσουν το αρνί, πότε θα γιορτάζει ο συνάδελφος από τη Δ87 για να πιούμε κρασί τζάμπα και πότε τέλος πάντων θα πάρουν σύνταξη γιατί φτάσανε 40 και οι Γερμανοί θέλουν να αυξήσουν τα όρια συνταξιοδότησες. Γαμώ τη πουτάνα μου γιατί δεν ψηφίζω ΚουΚουΕ;
Σάμπως το ίδιο δεν είναι και οι αστυνομικοί; Προχτές πήγα 20.30 στο ΤΑ Ν.Σμύρνης για να θεωρήσω ένα γνήσιο υπογραφής και η αξιωματικός υπηρεσίας (ωραία γκόμενα, σούζα τους είχε τους καραβανάδες) κράταγε 10 άτομα έξω από το γραφείο για μία ώρα για μία σφραγίδα.
Και την ακούγαμε να λέει για κάποιο περιστατικό "αν είναι δυνατόν μια μισή ώρα για να έρθει το ασθενοφόρο;" Ε, βέβαια κυρία μου κάποιοι έκριναν ότι δεν είχε άμεση ανάγκη ο ασθενής είπαν να συνεχίσουν το καφέ τους, να πάρουν κανά δυο άτομα άμεσης προτεραιότητας για να μην ενοχλήσουν τους άλλους δύο που είχαν το ασθενοφόρο αλλά "είχε βλάβη". Όπως ακριβώς κρίνατε και εσείς ότι αφού δεν πήγαμε στο ΚΕΠ που ήταν μέχρι τις 8, θα περιμένουμε γιατί δεν είναι και ακριβώς η δική σας δουλειά αυτή. Το ίδιο κάνουν και οι γιατροί του δημοσίου, και οι λιμενικοί και φυσικά οι πυροσβέστες που διαβεβαίωσαν τον αρχηγό της εκδρομής ότι το καταφύγιο Μπάφι είναι safe και μακριά από τη φωτιά που καίει στον...Όλυμπο.
Και πλουτίζει αυτό το "φροντιστήριο εξετάσεων δημοσίου" που έχει γεμίσει πανό τις διαβάσεις κάτω από τη Συγγρού. Παρακμή... κράτος παρακμής... έτος 2007 και ανοίγουν φροντιστήρια για εισαγωγή στο δημόσιο.
Αφού όσα βουνά και να καούν δεν θα με διώξουν μαλάκας είμαι;

1 σχόλιο:

Ρόδι είπε...

Πες τα Πέτρο, πες τα... σε τι κόσμο θα μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, αχ! Πονάει η καρδούλα μας μ'αυτά που γίνονται, και δυστυχώς δε βλέπω να καλυτερεύει η νοοτροπία κανενός